Veren el üstte olur, alan el altta kalır.
Alıcı değil, verici olunuz.
Sevgili peygamberimiz,
“Yüksek (veren) el, alçak (alan) elden üstündür” buyurmuş. (Buhari, Sahih, K. Rikak bab 11)
Peygamber Efendimiz, kendi geçimini kendi te¬min etmiştir.
Siz de hayat boyu kendi geçiminizi ken¬diniz temin edin.
Başkalarına yüzsuyu dökerek para elde etmeye gitmeyin.
İnsanın en değerli varlıklarından biri de yüzsuyudur.
Bir adamın yüzsuyu dökülmüşse, o adam hayat boyu rahat edemez.
Bütün peygamberlerin ortak kelamlarından biri de:
“Bunun için sizden hiçbir ücret istemem. Benim ücretim âlemlerin Rabbine aittir” demeleridir. (Şuara Sûresi, ayet 26/109)
Peygamber Efendimiz (s.a.v.), en güzel kazancın, ki¬şinin alın teriyle elde ettikleri olduğunu bildirmiştir.
Bir adam, Rasülüllah’a geldi ve şöyle dedi:
“Ya Rasülallah, bana bir amel göster ki, onu yaptığımda hem Allah sev¬sin, hem insanlar sevsin.
Rasülallah da ona şöyle buyurdu: “Dünyaya gönül verme ki, seni Allah sevsin; insanların elindekine göz dikme ki, seni insanlar sevsin” (İbn-i Mace, zühd, bab 1, Hadis no: 4102)
Burada dünyaya meyletmemek, para kazanmamak manasında değil, ev yapmamak, evlenmemek manasında değil.
Ayet-i kerimede: Kadınların, oğulların, yığın yığın altın ve gümüşlerin ve atların Allah tarafından süslendi¬ğini, ziynetlendiğini ifade ediyor. (Âl-i İmran 14) Rabbim.
Allah’ın süslediği de çirkin olmaz. Yeryüzündeki helal olan şeyler güzeldir, bunları elde etmeye çalışmak günah değildir.
Yeryüzüne Müslüman sahip çıkmalıdır ve adil bir şekilde Japon’una da, Amerikan’ına da, yamyamına da, hepsine adil bir şekilde adaletini tevzi etmelidir, Müslü¬man.
Dünyaya meyletmemek; para kazanmama manasında değil, parayı cüzdana koymak, kalbe koymamak manasın¬dadır.
Mevlana, “Deniz gibi mal kazan”, “ama sen üze¬rinde gemi gibi ol” diyor.
Gemi suyun üzerinde yüzer, sen de paranın üzerinde yüz. Ama gemi “Suyun hep yüzünde¬yim, biraz da içime alayım” derse tahtasının birisini biraz aralayıverirse, tamamen batar.
Siz de parayı çok sever, iman tahtasını biraz aralayıverirseniz, dünya sevgisi içi¬nize dolar, batarsınız.
Onun için Rabbimin koyduğu kurallar içerisinde para kazanılacak ve yine onun koyduğu İlahi kanunlar içe¬risinde insanlar, hayvanlar vs. için harcanacak.
İnsanların cebindekine İslam’a hizmet ediyorum diye göz dikilmeye¬cek, “Ben hizmet ediyorum, sen de bana bak.” denilmeye¬cek.
Halka ihtiyacını arz etmeyeni, Hakk zengin eder. Di¬lenci, zengin oluyor ama yine de huyundan vazgeçmiyor. Gönül fukarası olmuş çünkü.
Hikâyedir, anlatılır: Hindistan’da bir balıkçı avlanı¬yormuş. Bir sarraf, yanına gelmiş. “Ne çıkarsa bana ge¬tir, karşılığında altın vereceğim” demiş, latife yapmış.
Adam akşama kadar beklemiş, bir şey yok, gidecek; artık çekmiş oltasını, bir halka çıkmış, tutup atacak olmuş, tam bu sıra sarrafın lafı aklına gelmiş. “Ne çıkarsa” de¬diydi demiş, almış gitmiş, kuyumcuya; kuyumcu söz verdi ya, koymuş halka gibi şeyi teraziye, diğer tarafına 50-100-150 gr al¬tın koymuş. Dengelemiyor, ne kadar altını varsa koymuş, yok dengelenmiyor, hayret etmiş, büyülendim sanmış, âlimlere sormuşlar, en yaşlıları cevap vermiş; “Te¬razinin öbür kefesine bir avuç toprak koyun” demiş. Dedi¬ğini yapmışlar, terazi dengelenivermiş.
Bilgin, “Bu çok hırslı bir adamın göz kemiğidir” demiş, “Onu ancak toprak doyurur, başka bir şey doyurmaz.”
Hadis-i şerif:
“Adem oğlunun bir vadi dolusu altını olsa, iki vadi olmasını ister. Onun ağzını ancak toprak doldu-rur. Ancak Allah, tövbeleri kabul eder” diyor. (Buhari, Sahih, K. Rikak bab 10)
İnsanın gözü doymaz, gönül gözünü do¬yurmak lazımdır.
Onun için de halktan müstağni olacağız. Hakk’ın verdiğine kanaat edeceğiz ve çalışacağız.
Peygamber Efendimiz, peygamber olmadan önce de, olduktan sonra da helal yoldan rızkını kendi kazanmış.
Hiçbir zaman Ebu Cehil’e, Ebu Leheb’e gidip, “Bana para ver” demiyor. Borç para ayrı şeydir. Peygamberimiz, Yahudi’den bile borç almıştır.
Para aldığımız adama karşı etkimiz az olur.
Para veren adam, akıl ver¬meye de kalkar.
İnsanların eline değil, kalbine bakmalıyız.
Peygamber Efendimiz peygamber olmadan önce 15 sene Hz. Hatice validemiz ile beraber kalmıştır.
Örnek bir aile yaşamı vermişlerdir. Bugün bile nikâh dualarında damat ile geline öyle bir aile saadeti vermesi için Allah’a yalvarıyoruz.
Ramazan ayında Hıra Dağı’ndaki mağaraya çekiliyor ve tefekkür ediyor. Bu dağ, Mekke’nin çevresinde ufku en fazla açık bir dağdır.
Ve bir gün Cebrail (a.s.) geliyor ve Rabbimin ilk mesajını bildiriyor: “Oku!..” diyor ve Alak Sûresi’nin ilk beş ayetini indiriyor.
Böylece peygamber olarak görevlendirilmiş oluyor. İlk defa bu durumu Hz. Hatice validemize bildiriyor. Hz. Hatice validemiz hiç düşünmeden kabul ediyor. Peygam¬ber Efendimiz, olayın şokundan kurtulduğu zaman Hz. Hatice validemiz şöyle söylemiştir:
“Hayır, sevin! Allah’a yemin ederim ki Allah, seni hiçbir zaman mahcup etmez. Çünkü sen sıla-i rahim ya¬parsın, doğru söylersin, zayıfların yükünü taşırsın, yoksula mal verirsin, misafiri ağırlar¬sın, Hakk’tan gelen hadise¬lerde halka yardım edersin” diyor. Metin, Müslim rivayetidir. (Buhari, Sahih, K. Vahy. Bab 1, Hadis 3, Müslim, Sahih, K. İman, bab 75 babü bed’il-Vahy, Beyhaki, delâil 2/158)
“Hakk’tan gelen hadise¬lerde halka yardım edersin” diyerek, onu destekliyor, ilk sırada birinci Müslüman oluyor.
İslam yolunda önde olmaya, öncü olmaya, geride kalmamaya dikkat edelim.
Örnek ve önderlerimiz olan İbrahim, Musa ve Muhammed aleyhisselamlar için Müslüman olmada, mümin olmada, kullukta öncü, birinci, ilk olduklarını haber verir Rabbimiz: Enam 6/163, A’raf 7/143, Şuara 26/51, Zümer 39/12.
