Denizlerin mavisini kanla kızarttın
Karaları mangal yaptın tenler kızarttın
Boynu bükük yavruların yüreklerine
Sevgi yerine kurşun döktün
Eşini sevmedin mi sen
Bağrında büyüyen yavrunu
Koklamadın mı sen
Bütün çocukların kokusu aynı
Başına kurşun sıktığın çocuğu
Anasının kucağına nasıl fırlattın be zalim
Gönlüne sevgi, kitabına saygı hiç girmedi mi?
Çocukken neşeyle kumdan kaleler yapardın
Neden büyüyünce evler yıkan oldun
Gülleri soldurdun,
Dikenlere su verdin
İyileri öldürdün
Kötülere kan verdin
Denizleri kan gölü yaptın
Toprakları tenle doldurdun
Bıkmadın mı be zalim
Kelebekler vadisinden geçen
Zebelladan beter ettin geçtiğin yerleri
Çocukların cebinden misketini,
Gönlünden umutlarını çaldın
Sen dünya zebanisi misin be zalim
Başını taşlara çalan annelerin başına
Çocuklarını çaldın
Gülen yüzlerin güller kokladığı havaya
Yanmış cesetlerin küllerini savurdun
Can acıtmaktan cana kıymaktan
Füze kuyruğunla adam sokmaktan
Çocuklara küçük küçük mezar kazmaktan
Keyif alıyorsun be bre zalim
Dilim dilim ettin zinde tenleri
Ateşlere attın taze canları
Başağa duramadan gök ekinleri
Omuzlardan aşağı attın be zalim
Dünyanın ortasına sofra kuran harami
Hiç duymadın helal ile haramı
Lazerlerle göğe yazdın yalanı
Yalan dünyaya kandın be zalim
Dünyalardan geniş o yürekleri
Kedi gibi tırmaladın be zalim
Yağmur yüklü bulutlar gibi ülkeleri sulamak varken
Uçaklardan zehir s.çtın be zalim
Sıktığın gazlar kuruttu dalları
Koku saçmaz oldu dağın gülleri
Tutuldu bülbüllerin o şakıyan dilleri
Karabasan mısın sen bre zalim
Çöl ettin göllerimizi
Harap ettin yollarımızı
Çolak ettin kollarımızı
Gâvur musun be zalim
Unutma
Unuttuysan hatırla
Siz, zalimler
Çarmıha gererken gerildiniz
Yerken yenildiniz
Boğarken boğuldunuz.
Zulümle abad olan olmamış
Firavun gibi denizlerde boğulmuş
Çalarken karnı doyan kalmamış
Karun gibi altınlarının altında kalmış
Akıttığın kan denizinde boğulmadan
Çaldığın malların altında kalmadan
Mal sahipleri boğazına sarılmadan
İmana gel bre zalim.
