SİYONİSTLERİN İŞİNİ AMERİKA BİTİRECEK
Mahmut TOPTAŞ
Hırs ile hırsız kelimeleri okunuşta birbirlerine yakın kelimelerdir.
Her hırsız, hırslıdır ama her hırslı, hırsız değildir.
İlim, izzet, iffet, şan, şeref, helalından mal…gibi erdemli, faziletli şeyleri elde etmek için hırs, insanı harekete geçiren motor görevini yapar.
Eşkıyalığa, yalana, talana, kan ve gözyaşıyla susuzluğunu gidermeye çalışanlara da motor görevi yapar hırs.
Baş eşkıya, soymak istediği zenginin evinde olan paranın varlığını ve nerede sakladığını çok hısrlı üç hırsıza haber verir.
Üç hırsız, gece karanlığında altınları zenginin evinden çalarlar.
Gizlice kendilerine ait eve gelirler
İçlerinden birini hem kontrol hem yemek getirmesi için gönderirler.
Yemeği alır bir de zehir alır.
Zehir’i yemeğin içine koyar, iki arkadaşını öldürüp paraların hepsinin kendisinin olmasını ister.
Evde bekleyen iki arkadaş da o tek arkadaşı öldürmeyi ve paraları ikiye bölmeyi planlarlar.
Yemeği getiren arkadaşlarının üzerine saldırırlar ve öldürürler.
Otururlar gelen yemeğin başına, yemeye başlarlar.
O ikisi de sofranın başında ölürler.
Onlara paranın olduğu yeri söyleyen hırsız başı onların birbirini öldüreceğini planlamamıştı.
Parayı ellerinden almak için geldiğinde üçünün de cesediyle karşılaşır.
Tam sevineceği sırada polis evi kuşatır.
Fare, deliğinden dışarı çıkar ve karşısında gördüğü deveyi etten bir dağ gibi görür.
Sevincinden hoplamaya başlar.
Sevinci dinginleşince bu et dağını evine nasıl götüreceğini düşünürken devenin yularının yerlerde süründüğünü görür.
Yuların ucundan çekince deve de ardından gelir.
Fare delikten içeri girer ama deve ardından gelmez.
Birkaç defa delikten çıkıp deveyi kontrol edip deliğe girdiyse de deve deliğe girmez.
Deve, farenin niyetini anlar, başını bir sallayınca fare yulara sıkı sarıldığından duvara çarpılır ve oracıkta ölür.
Aslında fare hırsına sahip Siyonistler tarih boyunca bu hırsları sonunda kendilerini hep duvara çarptırmışlardır.
Kur’anın ifadesiyle kendi kendilerini öldürmüşler.
Herhalde beklenen o kendi kendini öldürme zamanı geldi ki baş eşkıya “Gir Kudüs’e” dedi.
Bunun üzerine o da farenin deveye saldırması gibi saldıracak.
Dünyanın her tarafında sağlam bir imana sahip er kişiler, hedef olarak baş eşkıyaya yönelecek ve işi kökünden halletmeye gidince, başarılı olmaya da başlayınca baş eşkıya kendini kurtarmak için Siyonistlerin işini bitirecek.
Sığırın sırtından geçinen böğelek gibiler ve bir gün sığırın salladığı kuyruk darbesiyle yok olabilirler.
Çünkü bütün Hıristiyanlar, inandığı Allah’ın oğlunu, bunların öldürdüğüne inanmaktalar.
Allah’ın oğlu diye kabul ettikleri İsa aleyhisselamı doğuran Meryem’e (Allah ondan razı olsun” zina iftirasında bulundular.
Geçmişte olanlardan bu Siyonistleri neden sorumlu tutsunlar denebilir.
Bunlar da aynen öyle inanıyorlar ve ölümü hak ettiğini savunuyorlar.
Tarih boyunca en büyük katliamı Hıristiyanlardan, en büyük yardımı da Müslümanlardan gördüler.
Buna rağmen Siyonistlerin hırsının tahlilini iyi yapan Hıristiyan alemi, onları Jandarma gibi kullanıyor ve “Ölürse de kar, öldürürse de kar” diyerek onları Filistin de işgalci olarak tutmaya çalışıyor. Nereye kadar….
