Sonbaharla beraber, yaprak dökümü başladı.
Çekirdekler, taneler, toprağa gömüldü.
Karlar, kefen gibi onları kapladı. Yapraklar, kış boyu onları, soğuktan ve donmaktan korudu.
Toprağa teslim oldular ve baharda yeniden hayat buldular.
Bütün bunları çocukluğumuzdan beri gördüğümüzden bu bilgilere kanıksadık.
Aramızdan birisinin çıkıp da, “Baban öldü, geri geldi mi? Öldükten sonra insanlar nasıl diriltilecek?” sorusuna bazıları kanıverdiler.
İşte bu kanıksayanlarla, kanıverenler, her konuda, her türlü akıma açık kişilerdirler.
Hâlbuki çocukluğundan itibaren hayat boyu gördüğü, tuttuğu, tattığı, kokladığı her şeyi evirip çevirenin Allah celle celalüh olduğunu,
İlim adamlarının bize verdiği bilgilerin bu oluşumun kanunlarını bildirmeleri olduğunu,
Tabiat kanunlarını koyanın Allah olduğunu,
Bu gün dijital teknolojiye ve yapay akıla sahip olduğu halde tabiata bir tek yeni kanun ilave edemediğini, her şeyin aslında Rabbimizin mucizesi olduğunu söyleyerek yetiştirmiş olsaydık kâfirlik akımlarına kapılmazlardı.
Yediği yumurtayı, tavuk sıcaklığındaki makineye koyduğunuzda o yediğiniz yumurtadan canlı bir civciv çıkıveriyor.
Toprakta ölüp toprak olan çekirdek, baharla beraber canlanıveriyor.
İnsanın yedikleri, teninde meniye dönüşüyor, meniden çocuğa dönüşüyor, ana rahminde canlanıveriyor.
Bundan sonra, “Ben ölülerin ahirette dirileceğine inanmam” diyenler her aynaya bakışlarında kendilerinin nasıl dünyaya geldiklerini, sahasında uzman bir ilim adamının kitabını okuyuversin.
İnsanların, hayvanların ölmesi gibi, otların, ağaçların, milletlerin ve medeniyetlerin de ölmesi ve dirilmesi olur.
Rabbimiz haber veriyor:
“Yahut altı üstüne gelmiş bir şehre uğrayan kimse (Uzeyir) gibisini (görmedin mi)? O: “Allah burayı (Kudüs), öldükten sonra nasıl diriltecek?” demişti. Allah da onu (Uzeyir’i) yüz yıl ölü bıraktı, sonra diriltti. "Ne kadar kaldın?" dedi, o da: "Bir gün yahut bir günden az kaldım" dedi. Allah ona, "Hayır yüz yıl kaldın. Yiyeceğine ve içeceğine bak henüz bozulmamış. Eşeğine bak. (Bu yaptıklarımız) seni insanlara ibret kılmamız içindir. Kemiklere bak, nasıl bir araya getiriyoruz, sonra onlara et giydiriyoruz?" O (eşeğin dirilmesi ve yiyeceklerin bozulmaması) kendisine apaçık belli olunca, "Ben biliyorum ki, şüphesiz Allah her şeye gücü yetendir" dedi.” (Bakara süresi ayet 2/259)
Ayette, o kişinin kim olduğu haber verilmemiş.
Hazreti Ali’ye (R.A.) göre o Uzeyir aleyhisselamdır.
Babil kralı Buhtunnasr, milattan önce 629-539 yılarında, Kudüs’te taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmamış, Kur’an’ın ifadesiyle tavanları tabana inmiş.
Kralın esaretinden kurtulup Kudüs’e gelen Uzeyir aleyhisselam, şehrin harap halini görünce, “Allah burayı (Kudüs), öldükten sonra nasıl diriltecek?” derken insan olarak nasıl imar edileceğini öğrenmek kastıyla kendine sorar.
Rabbimiz de onun kendi vücudu üzerinde nasıl dirilttiğini gösteriverir.
Bu Siyonistler, Batılıların kendi ülkelerindeki Siyonistlerden kurtulmak için başta İngiltere olmak üzere Kudüs ve çevresine onları getirip, “Burası sizin toprağınızdır” dediler, 1948 yılında devlet olarak tanıdılar.
Siyonistler Hazreti Musa’ya ihanetten, Hazreti Zekeriyye ve Yahya’yı öldürme cinayetinden, Hazreti İsa’yı öldürmeye teşebbüsten dolayı tarih boyunca hep yurtsuz kalmışlar.
“Tarihte olmuş geçmiş; bugünkü Siyonistlerin ne suçu var?” sorusunu onlara sor bana sorma.
Bu Siyonistler, kendilerini Filistin’e sürenlerin verdiği destekle yüz yıl içinde ne kadar Müslüman öldürdüğünü araştırmak gerekir ama geçen seneden beri bir yılda 17 bini çocuk olmak üzere elli bin Müslüman öldürdüler.
Bunlar, kendilerine en fazla zulmedenlerin zalimliklerini kendilerine örnek kabul etmişler.
Buhtunasr’dan Hitler’e kadar hepsinin özelliklerini huy haline getirmişler.
Bu dediklerime Kudüs’ü şerifin harap hali şahittir.
Bu şehir nasıl diriltilecek diye kendimize sorular sormaya ve Kur’an’da haber verilen peygamberlerin hepsini örnek alarak diriltmenin yollarını bulmaya ve yapmaya başlayalım; ondan sonra Rabbimizden yardım dileyelim.
