Rabbimiz, kâfirler hakkında:
“Yoksa sen, onların çoğunun dinleyeceklerini yahut anlayacaklarını mı zannediyorsun?
Hayır, onlar hayvanlar gibidir. Hatta onların yolları daha sapıktır” diye bize haber vermişti. (Furkan Sûresi, ayet 25/44, A’raf 7/179)
Biz Müslümanlar, son iki yüz yıldır, bizi sömürerek semiren, kanımızı emerken yüzümüzün sararmasına gülen, sırıtmasını bile lütuf gördüğümüz bu katiller ordusunu, Rabbimiz bize tarif ettiğinde, “Olmaz bu kadar da olmaz. Efendilerimizi hayvanlardan da aşağı olduğunu söylemek doğru olmaz” diyenlerimiz oldu.
Ama o kâfirler bizim ikna edemediklerimizi kendileri ikna ettiler.
Bu günlerde Filistinli Müslümanlara yapılanlara ses çıkarmayanların içlerindeki homurtuları bizim feryatlarımızdan daha fazladır. Aldatılmışlığın sessizliğidir bu.
Amerika, Irak’ta bir yılda bir buçuk milyon insanı öldürürken, Ebu Gureyb hapishanesinde yatanlara uyguladıkları aşağılık hareketlerle bütün dünyaya “Biz, hayvanlardan da daha aşağıyız” dedirtti.
İşgalci Yahudilerin İsrail’de 1900’lü yıllardan beri her gün akıttıkları kanın, aldıkları canın sayısı bu günlerde zirveye çıkınca ABD Başkanı, Avrupa Birliği devlet başkanları, İngiltere Başbakanı, “Aferin, biz bu alçak seviyesizliğe uzun zamandır düşememiştik, gıpta ediyoruz, sizin gibi olmaya çalışıyoruz, daha başarılı olmanız için her türlü yardımı yapmak için arkanızdayız” diyorlar.
Dünyanın hiçbir yerinde kuduz köpekler, sırtlanlar, domuzlar, yılanlar, akrepler… bir ayda beş bin çocuk, on bin Müslüman parçalamamış veya zehirlememişlerdir.
Hayvanların karnı doyunca saldırmayı bırakırken bu hayvanlardan daha aşağıya düşenler, öldürdükçe, kan gördükçe öldürmeye doğru daha hızlı koşuyorlar.
Ama şunu bilsinler ki; günde binlerce balık yutan balinaların nesli tükenirken, şu anda milyarlarca hamsi Karadeniz’de dolaşmakta.
Yırtıcı hayvanlardan kartalların nesli korunmaya alındı ama serçeler ağaç yaprağı kadar dallarda cıvıldaşmaktalar.
Bal arısını yiyerek geçinen zanbur’u tanıyanınız pek azdır. Ama bal arıları dağları taşları ve çiçekleri tutmuş.
Milyarlarcası sizlere bal vermek için çalışıyor.
Bir kurt, bin kuzuyu korkutup kaçırabilir ama dağ taş koyun ve kuzuyla dolu.
Mal ve servetle ayakta durulabilseydi Karun dururdu.
Saltanatla, kaba kuvvetle başarılı olunsaydı Firavun ve günümüzde gün batmayan krallığa sahip İngiltere Krallığı, güneş doğmayan adacıkta sıkışıp kalmazdı.
“Bu hayvanlar sürüsü” desem hayvanlara hakaret olacağından Rabbimizin tarifine uygun olarak “bu hayvanlardan da aşağıya düşenler”in karakterini de bize bildiriyor:
“Size bir iyilik dokunsa onları tasalandırır. Size bir kötülük dokunsa onunla neşelenirler. Eğer sabreder ve sakınırsanız onların hilesi hiçbir şeyle size zarar veremez. Şüphesiz Allah, yaptıklarını kuşatmıştır.” (Al-i İmran Sûresi, ayet 3/120)
Müslümanların başarılı olmaları onları üzer, başarısızlıklarına da sevinirler” diyor.
Sanki ayet bugün inmiş gibi değil mi?
Başarılı olmamızın birinci şartı, “Eğer sabrederseniz” diyor.
İslam’ın emirlerini yerine getirmede, yasaklarından vazgeçmede sabrederseniz,
Başarılı olmamızın ikinci şartı “takva”.
Tercemede ben, “Sakınırsanız” diye terceme ettim, korunma, korkma manaları da verilmiş, hepsi doğrudur.
Rabbimizin sevgisini yitirmemek için söz ve davranışlarımızı O’nun rızasına uygun hale getirmek için yapılan çalışmanın adıdır.
Rabbimizin hoşlanmayacağı şeyleri yapmaktan sakınacağız.
Bu iki şartı yerine getirirsek ne olur?
Ben bir şey diyemem, ben başımın çaresine bakmakla görevliyim.
Ama bütün can ve tenleri yaratan Rabbimiz, sabırlı ve takvalı Müslümanlara, o hayvanlardan da aşağı olanlar, hiçbir şekilde zarar veremezler diyor.
Ama on beş bin Müslüman’ı öldürdüler, bu bir zarar değil midir?
Ecelin değişmeyeceğini unuttunuz.
Şu anda Tel Aviv’de, Washington’da, Londra’da, dünyanın en seçkin hastanelerinde, uzman doktorların nezaretinde, işgalci kâfirlerin ve onlara “aferin” diyenlerin çocukları da ölüyor.
Dirilten ve öldüren Allah’tır.
Haksız yere öldürmeye teşebbüs edip, onun ölümüne sebep olan, Kur’an’ın ifadesiyle ebedi cehennemdedir.
Şimdi gönlünüzle tartın bakalım, şehit olan mı, yoksa öldüren katil mi zarar gördü?
Katili engelleme imkânı olduğu halde uzaktan bakan, ses çıkarmayan, “aferin” diyen herkes cezasını çekecektir.
İmkânı olmayan, uzaktan bağıran, feryat eden, gözyaşı döken, dua eden… herkes de ihlas derecesine göre sevabını alacaktır.
Bu dünyada insan kalmamızı sağlıyor bu feryat, dua ve gözyaşlarımız.
Okudukları her ayetin ve hadisin aynı anda uygulamasını da yaparak medrese eğitimini bitiren mücahidi, bu hayvanlık derekesinin altına düşenleri yeniden insanlık seviyesine yükseltmek için tebliğe gönderirken hocası uğurlama konuşmasında:
- Seni dinlemezlerse en yaparsın?
- Sövmediklerine şükreder, yine devam ederim.
- Söverlerse ne yaparsın?
- Dövmediklerine şükreder, devam ederim
- Döverlerse ne yaparsın?
- Hapse atmadıklarına şükreder, tebliğe devam ederim.
- Hapse atarlarsa?
- İşkence yapmadıklarına şükreder, Yusuf aleyhisselam gibi hapishane arkadaşlarına tebliğ ederim.
- Öldürürlerse ne yaparsın?
- Ecel değişmez hocam, benim şehit olmama ve can kuşumu ten kafesinden uçuruvermelerine sevinirim.
- Yürü oğlum, seni bu dünyada durdurabilecek ordu yoktur; yolun açık olsun” der ve gönderir.
