Kur’an-i Kerim’de cennet kelimesi 88 defa geçer.
Cennetin Adn, Naim cenneti, Firdevs, illiyyün, Daru’s-selam… gibi diğer isimleri de vardır.
Cehennem kelimesi de Kur’an-i Kerim’de 77 defa geçer.
Cehennemin de Cehıym, Seıyr, Hutame, Sakar, Leza, Haviye, Leza, Daru’l bevar… gibi isimleri vardır.
Cennet kelimesinin geçtiği her yerde cehennem de zikredilir.
Yani, kendinizi sağlam yerde zannedip yanlış yola girmeyin bu yolun sonu ya cennete ya cehenneme çıkar anlamında cennete özendirme, cehennemden sakındırma işlemi yapıyor ayetler.
Biz, Rahmet Peygamberinin rahmet ümmetiyiz.
Uçuruma doğru giden adamı nasıl uyarmak zorunda isek,
Üzerine benzin döküp kendini yakmaya çalışanı engellemek zorunda isek,
Haplarla kendini öldürmeye çalışana mani olmak durumunda isek neden cehenneme doğru koşan kendimizi ve Hazreti Ademin çocuklarını engellemeye çalışmıyoruz?
Doktor, intihar eden adamı kendi haline terk edivermez.
Kur’an’a kulak tıkayanlar da, cehen¬nem çukurunun başında, bilgisiz ve kılavuzsuz, at¬lamaya ve intihar etmeye çalışan insanlar gibidirler.
Onları kendi haline bırakmak doğru olmaz.
Onların uçuruma doğru koştuğunu gördüğü halde önüne geçip uyarmayan, üzerine benzin dökenin ateşlemeye çalışırken görüp de engellemeye çalışmayan, üstüne üstlük “Sizin de eyleminize saygı duyuyorum özgürsünüz, devam edin” diyerek engel olmayanlar dünyanın en katı kalpli zalimler olduğu gibi cehennem doğru koşanları engellemeyenler de katı kalpli ve zalimdirler.
Allah’ın indirdiği kitaba uymalarını isteyece¬ğiz, yalvaracağız. Rabbine teslim olan kişinin sağlam yere sarıldığını söyleyeceğiz. Allah’ın gizli ve açık nimetlerini hatırlatacağız.
Bu nimetlerden bir tanesini bile insanların yaratamadığını, yaratma¬yanın kendini ilah yerinde koyarak yönetmeye kalkma hakkının olmadığını hatırlatacağız.
Hz. Ademi, meleklere üstün kılan, onun Allah’tan öğrendiği ilimdir.
İlim bizim ha¬yatımızın, pusulası, gönyesi, şâkülüdür. Eğrilerimizi doğrultur.
Süleyman Aleyhisselam, kuşların dilini bilirdi. Rüzgâra yön verirdi.
Hz. Lokman, çiçeklerle konu¬şurdu.
Davud Aleyhisselam, demire mum gibi şekil verirdi.
Şuayb Aleyhisselam uluslararası ticaret yapar kavmine doğruluğun yollarını gösterirdi.
İsa Aleyhisselam’a hastaların tedavisi öğre¬tildi.
Bütün bunlar bize yol göstermesi için Kur’an tarafından bildirildi.
Allah’ın iki türlü ayeti vardır:
1 - Kur’an ayetleri.
2 – Tabiat ayetleri
Kur’an ayetlerini okumak, anlamak ve tatbik etmek ibadet olup iki dünyamızı da güzelleştirdiği gibi tabiat ayetleri olan fizik, kimya, biyoloji, yer bilimi, gök bilimi, deniz bilimi... vs. tabiatın tefsirini yapan bütün ilimlerle bir mümin olarak ilgilen¬mekte, farzı kifayeyi yerine getirmek olduğundan ibadettir ve iki dünyamız için de saadettir.
Bilginin gücüyle dağlar deliniyor. Demire binip gökyüzünde uçuyoruz. Denizaltında yüzüyoruz. Dünyanın öbür ucundakiyle yüz yüze konuşabiliyo¬ruz.
Bir milletin her iki ayeti de ayakta tutması, iki kanatlı kuşun uçması gibidir.
Tek kanatla uçulma¬dığı gibi yalnız tabiat kanunlarıyla yetinen, tekno¬lojinin zirvesine yükselmeye çalışan milletler ahla¬ken alçalıyorlar.
“Ayetlerimizi onlara, ufuklarda ve kendi içlerinde göstereceğiz ki, onun (Kur’an’ın) hak olduğu onlara apa¬çık belli olsun. Rabbinin her şeye şahit olduğu yetmez mi?” (Füssılet 53)
Tabiat, Rabbimizin yarattığıdır. Şeri¬at da, Rabbimizin indirdiği Kur’an’ın kanunlarıdır.
İnsanlar tabiat kanunlarına uyumlu hareket et¬tikleri sürece rahat edip sıhhatlerini koruyorlar.
İlmi gelişmeler her geçen gün insanları tabiata dön¬dürmekte.
Sentetik, plastik sanayinin devleri kendi evlerinde ağaçtan, yünden, pamuktan, topraktan yapılmış malları kullanmaktalar.
Kullandığı malzemenin tabii olmasına özen gösteren insan, bir gün gelir, okuduğu kitabın da ilâhi olmasına dikkat eder.
Evrensel insani değerleri ararken, evreni yaratan Rabbimizin evrensel İslâmi değerleriyle buluşuverir.
İnsani değerlerde, o değeri belirleyen ve ona değer veren insan veya insanların kültür derinlikle-rini görmek mümkindir.
Peki ama evrensel değerleri kim belirleyecek? İçtiğimiz suyun, soluduğumuz havanın, kokladığımız çiçeğin, yediğimiz buğdayın kanununu kim koyduysa, özetle evreni kim yarattıysa evrensel değerleri de o be¬lirler.
Yaratmayan, kendisi yaratılan biri, kendisi gibi yaratılan hakkında değer biçerse bu hakiki değer olmaz, izafi değer olur.
Allah (C.C.) evrensel değerleri belirlemek, iyi ile kötüyü, hak ile batılı ayırt etmek için bir ismi de “Furkan” olan Kur’an’ı indirir. Allah’ın Rasulü de o “Furkan” hak ile batılı ayırt eden kitapla evrendekileri uyarır. (Bak, Furkan Suresi, Ayet 1)
