Bu çağda ve bütün çağlarda en fazla korumamız gereken en değerli şeyimiz ne olmalıdır?
Kapitalistlerin saray, villa, köşk, yalılarının etrafında, iki insan boyu yüksekliğinde duvarlar var.
Duvarın üzerinde, elektrik verilmiş dikenli teller, her köşeye yerleştirilmiş kameralar ve her an koruduğunu da öldürme ihtimali olan silahlı korumalar var.
Kurşun geçirmez camların gerisinden dikenli teller batar gözüne her gün.
Bütün bunlar, sahibini korurlar.
Bütün bunlar ve sahibi kasayı korur.
Kasa da, içindekini korur.
Kapitalist de koruma görevlisi.
Her gün birkaç defa tekrar ettiğim duam:
“Rabbimiz, bize hidayet verdikten sonra kalplerimizi eğme ve bize katından rahmet ver. Sen karşılıksız verensin.” (Al-i İmran süresi ayet 3/8)
Dille imanda devam dua ederken, kalbimizin süsü olan imanımızın dışa sızan ve adına, “Amel-i salih” dediğimiz Allah’ın emir ve yasaklarını yerine getirerek o imanımızı korumaya çalışalım.
Çünkü şair:
“Amelsiz dua, kirişi olmayan yayla ok atmak gibidir” demiş.
Senedinde zayıf bir ravinin rivayet ettiği hadis-i şerifte Sevgili Peygamberimiz:
“Mallarınızı zekât kalesiyle koruyunuz” buyurur. (Taberani Mu’ceminde, Beyhaki Şuabında, Hatib tarihinde, İbni Ebid’dünya Hılyesinde, Ebu Davud, Merasilinde Hasan- Basri’nin sözü olarak rivayet etmiş.) Hadisin devamı da var.
Kâfirlerin taktikleri, önce görmezden gelmek, önemsememek. Biraz sonra hakaret etmek, hafife almak, alay etmek, aşağılamak, daha sonra sövmek, dövmek, canına ve malına zarar vermek, iftira etmek, yakmak, sürgüne göndermek, hapsetmek, işkence yapmak.
Hz. İbrahim’e, Musa’ya, Yusuf’a, Nuh’a, İsa’ya, Hz. Muhammed’e (S.A.V.) yapılanları Kur’an’dan okuyoruz.
Bütün bunlar Efendimize ve değerli ashabına yapıldı.
Sonuç alamayınca para teklif ettiler, kadın teklif ettiler, devlet başkanlığı teklif ettiler. Yine de başarılı olamadılar.
Sakif kabilesinin yöneticileri Efendimize gelip teklifte bulunurlar ve derler ki, “Sen bir sene bizim putlarımıza saygı gösterirsen, Mekke’nin Haram bölge olduğu gibi bizim bu vadimiz de haram bölge olur.
Araplar, putlarımıza bağışta bulunurlar. Biz o bağışları aldıktan sonra Müslüman oluruz ve putlarımızı kırarız” dediler.
Biz, gönül verdiğimiz Rabbimize kulak verelim:
“Neredeyse, sana vahyettiğimiz hakkında seni fitneye düşürüp, vahyimizin dışında bize iftiraya düşüreceklerdi. O zaman seni dost edineceklerdi. (Nerdeyse müşrikleri Müslüman yapmak için onlara taviz verecektin ve onların dostluğunu kazanacaktın. Kâfirin dostluğunu kazanmak, Allah'ın dostluğunu kaybettirir. Tavizle bir yere varılmayacağı öğretilir.)
Eğer biz seni sabit kılmasaydık, onlara biraz meyledecektin.
O zaman biz de sana hayatında, ölümü kat kat tattırırdık. Sonra da sen bize karşı hiçbir yardımcı bulamazdın” (İsra süresi ayet 17/74-75)
Taberi’nin tefsirinde bu ayetleri açıklarken, Lat, Menat ve Uzza’nın izinden giden Mekke müşrikleri, “Bunlara da saygıyla dokun, bizim yaptıklarımızın doğru olduğunu açıklayan ayetler getir” demişler.
Rabbimiz:
“Onlara apaçık ayetlerimiz okunduğunda, bize kavuşmayı ümit etmeyenler: ‘Bize bundan başka bir Kur’ân getir veya bunu değiştir’ dediler. De ki: ‘Onu benim kendiliğimden değiştirmem benim için imkânsızdır. Ben ancak bana vahyolunana uyarım. Eğer ben, Rabbime karşı gelirsem büyük bir günün azabından korkarım.’
De ki: "Eğer Allah dileseydi onu size okumazdım ve onu size bildirmezdim. Ben daha önce sizin aranızda bir ömür boyu kalmıştım. Akıl etmiyor musunuz?” (Yunus süresi ayet 10/15-16)
Allah celle celalühü kandırmak mümkin değil, ama kandırmaya çalışanlar, kafiri kandırarak onun gibi davranarak, onun ilkelerini savunduğunu yalancıktan söyleyerek, kandırmaya çalışanlar, bilsinler ki, kendilerini kandırmaktadırlar.
