Adamın biri İmam Cafer-i Sadık’a (rahımehüllah) “İsm-i A’zam”ı sorar.
Cafer-i Sadık, adamdan yanında bulunan havuza girmesini ister. Adam havuza girer, ortalık soğuk, donmak üzere, kenara gelir.
Cafer’in adamları onun dışarı çıkmasını engeller.
Donmak ve boğulmak üzere iken hepsine yalvarır, onlar da onu havuzdan çıkarmazlar.
Öleceğini anlayınca, insanlardan ümidi kesince, Allah’a yalvarmaya başlar.
İşte o esnada Cafer-i Sadık, “Çıkarın” der.
Adama, “Aklın ve fikrin ne zaman halktan alâkayı kesip, yalnız Allah’tan istedin, işte o esnada söylediğin isim, ‘İsm-i A’zam’dır” der. (F. Razi. Levamiu l beyyinat sayva 88)
Kur’an-ı Kerim’de “İsm-i A’zam” kelimesi geçmez ama Rabbimizin güzel isimlerinden biri de, “el-Azıym”dir.
Kur’an’da üç yerde:
“O halde, Azıym Rabbini, adıyla tespih et.” (Vakıa süresi ayet 56/74 ve 96, Hakka süresi ayet 69/52)
Her gün namazımızın her rekâtında, “İyyake na’büdü ve iyyake nesteıyn/Yalnız sana kulluk yaparız, yalnız senden yardım isteriz” diyoruz.
Namazda yalnız Allah’tan isterken, Allah’ın yarattıklarını hatırımızdan geçirmemeye dikkat edelim.
Darda kalan kimse tepeden tırnağa, kalbiyle, kalıbıyla Allah’a yönelir ve istekte bulunursa işte o anda Allah’ın hangi adını söylemişse o, “İsmi A’zam”dır.
Enes b. Malik, Allah Resulüyle beraber oturuyordu. Bir adam namaz kıldıktan sonra şöyle dua etti:
“Ey bütün yüceliklerin ve keremlerin/iyiliklerin sahibi Hayy ve Kayyum Allah’ım! Hamd sanadır. Senden başka ilah yoktur. Sen iyilikler verensin. Gökleri ve yeri yaratansın. Allah’ım ben senden .... isterim.”
Bunun üzerine Allah Resulü: “Allah’a öyle bir ‘İsmi A’zım’la dua etti ki onunla dua edene Allah karşılık verir, o dua ile bir şey istense Allah ona verir” buyurdu. (Ebu Davud, Salat, bab dua 1493, 1495 ve benzeri hadisler Tirmizi, Sünen, K. Daavat, bab 112, İbni Mace Sünen, K. Dua bab 9 İsmüllah’il-A’zam, Ahmet, Müsned, Enes hadisi)
Bu hadislerin hepsi okunduğu takdirde anlaşılan şu ki Allah’ın bütün isimleri “İsm-i A’zam”dır. Sorun okuyandadır.
Haramla beslenmiş beden olmayacak. Dua ederken yalnız Allah’a yönelecek.
Elleri havada, aklı ise işini bitirecek adamda, dili, Allah’ta olmayacak.
Mevlana, Mesnevi’sinin altıncı cildinde, 2230-2300 nolu beyitlerde, Nasuh isimli bir erkeğin, kadınların mahrem yerlerine bakmak için kadın kıyafetiyle kadınlar hamamında dellak/masajcı olarak çalıştığını, bir gün padişahın kızının değerli incisinin kaybolduğunu ve hamamın kapılarının kapatılıp bütün kadınların elbiseleri ve mahrem yerlerinin aranacağını gören Nasuh, Allah’a yalvarırken kendinden geçer.
O kendinden geçmiş halde iken inci başka yerde bulunur da Nasuh kurtulur ama o bir daha hamama gitmez.
Nasuh’un durumunda iken siz olsanız nasıl dua ederdiniz?
Yaratılan hiçbir kimsenin veya hiçbir şeyin size fayda vermesi imkânının olmadığı bir anda, Allah’a yönelip bütün hücreleriyle dua eder insan.
Kaptanın kontrolünden çıkan uçağın havada savrulurken insanlar başka kime dua edebilirler?
Eli de, dili de, gönlü de, gözü de kulağı da bütün hücreleriyle Allah’a yönelenin duası geri çevrilmez.
Asıl olan zor zamanda değil rahat olduğu zamanlarda dua etmektir.
Başkan kapısında, Bakan kapısında, müdür kapısında beklemek mi yoksa kâinatı/evreni yaratanın rahmet kapısının önünde beklemek mi?
Dualarınızda istediğiniz olmamışsa huzurda bulunmanızın hazzı yeter.
Belki istediğiniz olmamıştır.
O istediğinizin kendinize zararlı olacağını yalnız Allah celle celalüh bildiği için, onun için daha hayırlı olanı size verir.
Farz edin ki, bu dünyada istediğiniz bir şeyi vermedi ve ahirette o duanızın karşılığını Rabbimiz size lütfetti; işte o zaman, “Keşke bütün dünyalık dualarımı kabul etmeseydi de cennetinde lütfetseydi” dersiniz.
Dua, bizim zamanı, mekânı olmayan ibadetimizin özüdür, iliğidir.
Allah, bizimle beraber ama bizim Allah’la beraber olma anlarımızdır.
Huzuruna çıkarken temizliğe dikkat edelim.
Sevgili peygamberimiz:
“Allah, temizdir, temizi sever. Şüphesiz, Allah, peygamberlerine emrettiğini müminlere de emretmiştir:
“Ey elçiler, güzel şeylerden yiyin ve salih amel işleyin. Şüphesiz ben yaptıklarınızı bilirim.” (Mü’minun süresi ayet 23/51)
“Ey iman edenler, size verdiğimiz rızkın temizinden yiyiniz ve yalnızca O’na kulluk ediniz, yalnız Allah'a şükrediniz.” (Bakara süresi ayet 2/172) dedi, sonra bir adamdan bahsetti: Adam (hac, umre, cihat… gibi ibadetler için) uzun yola çıkar, saçı dağınık başı toz toprak içinde kalır.
Ellerini gökyüzüne kaldırarak, “Ya Rab, Ya Rab” diye dua eder.
Allah, onun duasını nasıl kabul eder, yediği haram, içtiği haram, giydiği haram, haramla beslenmiş” buyurur. (Müslim, Sahih, K. Zekât bab 20, Tirmizi, Sünen, K. Tefsir’ul-Kur’an, bab 3, Ahmed, Müsned, Ebu Hureyre hadisi).
