İstanbul-Cağaloğlunda, 250 kişilik güzel bir salonda, haftada iki gün, saat 19,00- 20,30 arasında 1989-1999 yılları arasında on yıl sürdürdüğüm Şifa Tefsiri derslerime katılanlara:
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهَارَ
“Allah, gökleri ve yeri yaratan, gökyüzünden su indiren, o su ile size rızk olması için meyveler çıkaran, Allah'ın emriyle denizde akıp gitmesi için gemiyi emrinize veren, ırmakları emrinize verendir.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ
“(Görevlerini) Sürekli olarak yerine getiren Güneş’i ve Ay’ı em-rinize veren, geceyle gündüzü emrinize amade kılandır (Allah).
وَآَتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ
“O’ndan istediğiniz her şeyin bir kısmını size verdi. Eğer Allah'ın nimetini saymak isteseniz sayamazsınız. İnsan çok zulmeden, çok inkâr edendir.” (İbrahim süresi ayet 14/32-34)
Ayetlerini anlatırken Allah’ın bize sunduğu nimet denince aklınıza gelen ve geöemeyen, sizin bu dünyada varlığınıza katkıda bulunan her şey nimettir.
Adını bilsek de bilmesek de nimettir dedikten sonra hepsine birden “En çok sevdiğiniz üç nimeti hatırlayın ve önemine göre sıralayın” dedim, bir dakika sonra “Havayı hatırlayanlar parmak kaldırsın” dedim iki kişi kaldırdı.
Değerli maddeleri sayın desem, pırlanta, altın, inci, mercan…..sayılır da toprak hiç akla gelmez.
Halbuki altınsız, elmassız, mercansız hayat geçer de topraksız geçmez.
Yediğimiz, içtiğimiz, giydiğimiz her şey topraktan gelir, toprağı da Allah yaratır.
Güneşi, ayı, denizleri, gemiyi…yaratan Allah, gemiyi yapmayı Hazreti Nuh’a öğreten Allah.
Bütün insanlığın tarih boyunca edindiği ilim de, Allah’ımızın el Alim isminden kırıntı bile sayılmaz.
Havanın, güneşin nimet olduğunu para ödemediğimiz için hatırlamayız.
Rabbimiz, nimetleri karşılında para istemiyor ama teşekkür/şükretmemizi istiyor.
Benenin şükrü, dilin, şükrü, malın şükrü…özetle bütün nimetlerin kendine göre şükrü vardır.
“Zevkler ve renkler tartışılmaz” ama size bir soru “En çok beğendiğini renk hangisidir?
Bu yazıyı yazarken altı kişiye sordum, yeşil 2, beyaz, turkuaz, sarı, mavi, cevabını aldım.
Tabiatta en fazla renk hangisi dedim “Yeşil” dediler.
Halbuki gök yüzü mavi, bütün denizler mavidir.
İkinci sırayı yeşil alabilir.
Bunlar çok fazla olduğundan dikkatimizi çekmez.
Az olanlar aranır.
Baba veya anne, çocuklarından birinin yanında yaşar ama bayramdan bayrama gelen ve gelirken onların sevdiği hediyeyi getiren çocuk bir sene dilden düşmez.
Babasına annesine bakan kadın veya erkekler sakın bu duruma üzülmeyin. Aslın onlar seni sever ama o senede bir defa geldiği için onun adını anarak ağzını tatlandırır..
Seninle sözü, gözü, eli, burnu tat alırken onun adıyla ağzını tatlandırır.
Gözümüz, gönlümüz, dilimiz, sağlığımız, hastalığımız, havamız, suyumuz, annemiz, babamız, güneşimiz, ayımız, denizimiz, denizlerden derin gönle sahip dostlarımız ve her şeyimiz, Rabbimizin bize nimetidir.
Nimete şükür gerekir, nasıl şükredileceğine biz karar vermeyelim Rabbimiz ne istiyorsa onu örnek olan sevgili peygamberimizi örnek alarak yapmaya çalışalım.
