1968-78 yılları arasında beş bin kadar delikanlının kanına girenler,
“Komünistler, Moskova’ya” diye bağıranlar,
“Amerikan uşakları” diye çığıranlar,
1974 Kıbrıs Barış harekatında, sağcısı, solcusu, askerlik şubelerinin kapılarının önünde sıraya girip gönüllü asker olmak için yazılmışlardı.
2005 yılında, adı değmez bir karikatüristin, Allah celle celalühün elçisi Muhammed aleyhi’s-salatü ve’selama hakaret içeren karikatürlerine tepki için dünyada ve Türkiye’de sağcı ve solcu Müslümanların toplu hareket etmeleri, yalnız Türkiye’nin değil bütün dünyanın dikkatini çekti ve meydanlarda hiçbir partinin toplayamadığı kalabalıklar meydana gelmişti.
Bu iki olay gösterdi ki, İslam milletinin beynine girip sapmalar yaptırabilirler, yanlış yollara sürebilirler, akla hayale gelmedik günahları işletebilirler ama hayatını, teninin her hücresini, ruhunu saran, sarmalayan, kucaklayan…İslam dini ve onu temsil eden iman, İslam, Kur’an, Peygamber….. gibi değerlerimize saldırı da herkes, aynı saate kurulmuş birbirinden habersiz çalar saatler gibi ayni anda ses verirler.
Biri sarayda, biri köprü altında, biri locada, biri modada, biri dağda, biri derede, her nerede olursa olsunlar, aynı sesi verirler.
Verdiklerini de gördük.
Bazıları oturdukları yerden, kendi yetiştirdikleri çocuklarına bakarak milyonlarca delikanlının adına girenler,
Onların bile hoşlanmadığı adları onlara verenler,
Zahmet buyursalar da, Şişli camii, Teşvikiye camii gibi yerlere, öğle namazında girip ikindi namazına kadar en arka safta oturup, bu iki vakit arasında öğle namazı kılmak için girip-çıkan delikanlıları ve kıyafetlerini bir görseler.
Bir de Cuma namazı için gelenleri görseler.
İstanbul’da “Çevrem, benim Cuma namazı kıldığımı görmesinler, bilmesinler” diye her Cuma namazı vakti işyerinden, mahallesinden, küçük şehrinden, adalardan… dışarı çıkıp geri gelenler biliyorum ben.
Herkes senin çocuğun gibi değil.
Senin çocuğun da, senin gibi değil.
Sen de, sen gibi değilsin.
Çocuğumuzun yaptıklarından rahatsız olmamız, hayatımızın, tenimizin, ruhumuzun derinliklerinden gelen dip dalgasının etkisidir aslında.
Dip dalgalarımıza kulak verelim.
Şu anda yaşayan bütün insanların ruhunda, o dip dalga hareket halindedir.
Rabbimiz haber veriyor:
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آَدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ
“Hani Rabbin, Adem oğlunun sırtlarından zürriyetlerini almış ve kendilerine şahit kılmıştı. "Ben, sizin Rabbiniz değil miyim" (demişti de) "Evet, (sen bizim Rabbimizsin) şahidiz" demişlerdi.
Kıyamet gününde "Biz bundan habersizdik" demeyesiniz diye.
أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آَبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ
Veya "Daha önce babalarımız Allah'a ortak koşmuşlardı, biz de onlardan sonra gelen nesiliz; batıl işler yapanların yüzünden bizi helâk mı edeceksin" demeyesiniz diye (şahit tuttuk). (A’raf süresi ayet 7/172-173)
Dünyaya gelen ve gelecek olan her insana İslâm’ın mührü Rabbimiz tarafından vurulmuştur.
“Annem Hıristiyan’mış, babam Budist’miş, dedem Yahudi’ymiş ve ben de onların etkisi altında kaldım” mazereti geçersizdir.
İç sesini dinle.
Hazreti Adem’den son peygambere kadar her topluma gönderilen hidayet rehberleri, hep doğruya, iyiye, adalete, güzele, helala ve cennete davet etmişler.
Kitabımız Kuran’ı son peygamber Hazreti Muhammed aleyhissalatü ve’s-selamın açıklamasına ve onun örnek hayatını alıp ana vatanımız cennete doğru yol alalım.
O cennet vatanı hak edebilmek için bu geçici dünyamızı da cennet yapalım ki, cennete layık olalım.
