Aileden birinin vefatı üzerine evin içinde hüzün, sis bulutu gibi dolaşırken, ilk defa yakınlarından birinin öldüğünü gören 4 yaşındaki çocuk annesine sorar:
“Anne, sen ölürsen ben ve kardeşim ne yaparız?”
Anne cevap verir: “Anne annen ve deden var.”
Çocuk: “Ya onlar da ölürse…”
Anne tıkanır kalır.
Konuşmayı dinleyen dede: “Kızım, çocuğa verdiğin cevap yanlıştı.
Cevap, ‘Anne annen ve deden var’ demek yerine, ‘Sizi, bizi, dedeni ve herkesi yaratan var.
Şu anda onu göremiyoruz ama şu anda ben sana bir tek nefes veremezken, O sana nefes veriyor.
Sen, nefes alıp-verdiğinin farkında değilken o sana nefes vermeye devam ediyor.
Nefesin değerini anlamak için ‘ağzını ve burnunu kapat’ de ve birkaç saniye sonra dayanamayıp açtığında işte o nefesi sana verene seni emanet edip ahirete öyle gideceğiz.
Ecelimiz geldiğinde bizim de gözümüz arkada kalmayacak’ diyecektin” derken torun da bu konuşmayı dinledi, ağız ve burnunu kapatarak nefesin değerini anladı.
Bir nefes boyu bile Rabbimizin bizden uzak olmadığını anladı ama kendi çocuk anlayışı içinde anladı.
Bizans’ın güçlü bir orduyla saldırıya hazırlandığını haber alan Sevgili Peygamberimiz, ordunun hazırlık yapmasını, onun için maddi yardımlar yapmalarını söylemiş.
Hazreti Ömer, malının yarısını getirerek Hazreti Ebubekir’i geçeceği yarışına girmiş ve getirip teslim etmiş.
Sevgili peygamberimiz: “Ailene neyi bıraktın” diye sorduğunda Hazreti Ömer “Malımın yarısını bıraktım” demiş.
Hazreti Ebubekir de getirdiğinde, “Ailene ne bıraktın” dediğinde, “Allah ve Resulünü bıraktım” deyince hazreti Ömer: “Hiçbir şeyde hiçbir zaman onu geçemeyeceğim” demiş. Allah onlardan razı olsun. (Tirmizi, Sünen, K. Menakıb, bab 16, Ebu Davud, Sünen, K. Zekat, bab 41).
Hazreti Ömer, Hazreti Ebubekir’i en yakından bilen biri olarak kendi kanaatini bildirmek için:
“Ebubekir’in imanı ile bütün yeryüzü halkının imanı tartılsa hepsine üstün gelir” demiş. (Beyhaki, Şuab’ül-İman, bab el-kavlü fi ziyadet’-il İmani ve noksanihi, Hadis no 35)
Çocuklar büyüyünce bize bizden daha yakın olan yaratıcısına o da yakın olmak için kılavuz kitabı okuyacak inşallah.
Yaratanın gönderdiği kılavuz kitabında:
“Allah, kuluna yeterli değil midir?” (Zümer süresi ayet 39/36) derken, “Yeterli” olduğunu haber verir.
Bak oğlum, kardeşin dünyaya gelmezden bir gün önce annende bir damla süt yoktu.
Kardeşin dünyaya gelince hemen sütünü de gönderiverdi O yaratan Allah cellecelalüh.
Rabbimiz, bize yakın olduğunu haber verirken:
“Kullarım Sana Benden sorarlarsa, Ben (onlara) çok yakınım. Dua eden, dua ettiğinde kabul ederim. Onlar da Bana icabet etsinler. Bana iman etsinler ki doğru yolda olanlardan olsunlar” buyurur. (Bakara süresi ayet 2/186)
Bize, bizden aykın olduğunu haber verirken de
“And olsun insanı biz yarattık. Nefsinin ona vereceği vesveseyi biz biliriz. Biz ona şah damarından daha yakınız” buyurmuş. (Kaf süresi ayet 50/16).
Duha süresinin haberine göre Sevgili Peygamberimiz yetim ve fakir olarak büyüdü ama şu anda dünyada her gün ve her saatte en çok adı Salâvatla anılan odur.
Başta babası ve devlet başkanı Nemrut tarafından ateşe atılan Hazreti İbrahim’in ateşini gülistana çeviren Allaha güveniyoruz biz.
Biz, bize verilen maddi ve manevi güçlerimizi, yaratanın öğrettiği şekilde kullanmaya çalışalım ve gelecek kaygısı duymadan yolumuza devam edelim.
