Şeyh Ahmet İsmail Yasin, 1937-2004. Ama Filistin’in verdiği Pasaportta 1929 yazarmış.
3 Yaşında yetim kaldı.
İsrail İşgal devletinin ilanından sonra evleri yakıldı, yıkıldı ve mülteci kampında büyüdü.
Ezher Üniversitesini bitirdi.
Mısır’da iken Müslüman Kardeşler’e katıldı.
Öğretmenlik ve İslam eğitim ve tebliğiyle meşgul oldu.
“ HAMAS/İSLAMİ DİRENİŞ HAREKETİ”ni kurdu.
1989-1997 yılları arasında ağır işkencelere tabi oldu ve hapis yattı.
22 Mart 2004 günü sabah namazından dönerken Siyonistler tarafından atılan bir füze ile şehit edilirken etraftan on kadar Müslüman da şehit oldu.
Ariel Şaron, 26 Şubat 1928-11 Ocak 2014
Dünya onu, “Beyrut Kasabı” olarak tanıdı.
Savunma Bakanı iken 1982’de Lübnan’ı yerle bir etti ve evlerini ellerinden aldığı, babalarını ve annelerini öldürdüğü kalanlarını da Lübnan’daki Sabra ve Şatilla kampına tıktığı, Filistinli kadın ve çocukların etrafını çevirerek bir bölük askerle sabaha kadar ateş ettirip üç bin silahsız, eli kolu bağlı insanı öldürdükten sonra dünya rekorunu kırdı ve “Beyrut Kasabı” diye ün kazandı.
8 yıl komada kaldı ve geberdi.
Buyurun, hangisi gibi olmak isterdiniz?
Nüfuz cüzdanlarına göre yaşıtlar.
Biri âlim, bilgin, bildiğini yaşayan ve öğreten anlamına gelen “Şeyh” adıyla, yani Şeyh Ahmet Yasin olarak anılıyor.
İslam âleminde en ünlü Ezher Üniversitesinin rektörünün ünvanı da “Ezher Şeyhi”dir.
Diğeri adı değmez biri, “Beyrut Kasabı” unvanını alıyor.
Dünya genelinde serseri mayın gibi, bulaşıcı hastalık mikrobu gibi dolaşan Siyonistleri Kudüs’te toplamak için genç yaşta Haganah örgütüne katılıyor ve İşgalci İsrail devletinin kurulabilmesi için yüz bin Siyonist’i Kudüs’e taşıyanların içinde yer alıyor.
Şeyh Ahmet Yasin ise Gazze’de İslami İlimler Okulu açıyor.
Orada yetişen öğrencileri ile Filistin’i savunmaya çalıyor.
Haksız yere cana kıymanın dinen yasak olduğunu, ancak Kudüs’ün ve evlerinin korunması konusunda gerekenin yapılacağını, katiller sürüsünün oğlu veya kızı da olsa çocuklara, katiller ordusuna katılmayan kadınlara, hahamlara, yaşlılara dokunulmayacağını, İslami eğitim verdiği medresede onları eğitiyordu.
Ariel Şaron’un çocuğu da olsa dokunulmayacağını öğretiyordu.
Ama Ariel Şaron’un oğlunu, çocukken yine bir Siyonist, kurşunla öldürüvermiş.
Şeyh Ahmet Yasin, hem bu dünyadaki vatanını koruyor, hem ahirette cennete gidebilmek için Kur’an ve sünnetten yol arıyordu.
Öbürü ise Filistin’e taşıyacağı Siyonistlere yer açmak için yıllarca İngiliz askerlerinin gölgesinde, komşu olarak yaşadığı Müslümanları öldürerek evlerini boşaltıyor ve taşıdığı mikropları oralara yerleştiriyordu.
Şeyh Ahmet Yasin, “Düşmanın bile olsa malını çalmayacaksın” diyordu.
Adı değmez bu tip katiller ordusu için:
Muharref İncil’den Hazreti İsa’nın Yahudiler hakkında kullandığı şu ifadeler bugün Vatikan’da, Fener’de, Almanya’da okunmaya devam ediyor: “Siz ey yılanları, siz ey engerek nesli! Cehennem hükmünden nasıl kaçacaksınız? Bunun için işte, size peygamberler, hikmetli adamlar ve yazıcılar gönderiyorum; siz onlardan bazılarını öldürecek ve haç’a gereceksiniz ve bazılarını havralarda dövecek ve şehirden şehire kovacaksınız ki, salih olan Habil’in kanından, ma’betle mezbah/kesimhane arasında öldürdüğünüz Barahiya oğlu Zekariyya’nın kanına kadar, yeryüzünde dökülen her salih kan üzerinize gelsin. Doğrusu size derim: Bütün bu şeyler bu neslin üzerine gelecektir” demiş.
Bu bölüm şu anda bütün dünya kiliselerinde; Katolik, Ortodoks ve Protestan ayırımı yapılmadan okunmaya devam eden Matta İncili’nin 23/33-36’dan alınmıştır.
Buyurun ikisi de aynı yaşlarda doğmuşlar ve ölmüşler.
Birisi sabah namazından evine dönerken katiller ordusunun attığı füzeyle şehit oluyor.
Öbürü ömrü boyunca votka içiyor, puro tüttürüyor, on binlerce Müslüman öldürüyor, 1,70 boyunda 115 kiloluk et yığınıyla, saçından tırnağına kadar tümü felç oluyor, bu felç hali sekiz sene sürüyor ve geberiyor.
Hangisine yazık?
Onun için “Keşke” demem.
Ama şu anda onun yolunda katiller sürüsü olarak kan akıtanlara, “Aklınızı başınıza alın, kendinize ve çocuklarınıza hem bu dünyayı, hem ahreti cehennem yapmayın.
Müslüman olun ve kurtulun” derim.
