İnsanın dili, hayvanların dili, çiçeklerin, çocukların dili… vardır.
Aslında her şeyin dili olduğu gibi, zamanın da dili vardır.
İlkbahar, coşkun sularıyla, çayır-çimeniyle, dallardaki çiçeğiyle, anasının önünde, ardında ve yanında hoplayıp zıplamasıyla kuzuları, oğlakları, danalarıyla… konuşur bahar.
Ve en başında da onları yaratanın kelamıyla:
“O’nun ayetlerinden biri de şudur: Sen Yeryüzünü kupkuru/boynu bükük görürsün. Onun üzerine su indirdiğimiz zaman harekete geçer, kabarır. O yeryüzünü dirilten, elbette ölüleri de diriltecektir. Şüphesiz O, her şeye gücü yetendir.” (Fussılet süresi ayet 41/39)
Rabbimiz, bize yaratılan her şeyin Allah’ın varlığına, birliğine, delil olduğuna, ahiretin var olduğunu tabiatın diliyle de haber verir.
Köyde sabah namazı için kalktığınızdan itibaren yatsı namazından sonra yatma zamanına kadar birçok insanın aklına aynı şeyler geldiği gibi, şehirlerde, aynı devlette olanların aklına da aynı şeyler geldiği gibi, haritada yerini gösteremeyeceğimiz ülke insanları arasında da aynı şeyler akla gelebilir.
Radyo, televizyon, telefon… gibi aletler, anında dünyanın öbür tarafından bir söz aktarıldığını duyduğunuzda, “Benim de aklıma gelmişti” dediğiniz olur.
İyi veya kötü bir söz veya bir eylem duyduğunuzda, sizin de aklınıza geldiği anlar olur.
O kişi sizden önce yapmış ve söylemiştir.
O söz veya davranışınız iyi ise, açığa çıkmamışsa siz yine sizin gönül dilinizde yeşeren o söz veya davranışı açığa çıkarınız; yazınız ve söyleyiniz.
Tabiatın dili baharda koro halinde, “Allah, vardır, birdir, mülkünde ortağı yoktur” diyorlar ama aynı sözü ve eylemi ayrı dillerde yaparlar.
Erik ağacının çiçek dili kayısıdan önce söylemiş diye kayısı söylemezlik yapmaz.
Hepsinin dili ve balı, ayrı olsa da söyledikleri aynıdır.
İnsanlar da aynıdır.
Güneşin ısı ve ışığı, 24 saat arayla yörüngesindeki bütün yaratılmışlara ulaştığı gibi değil, ondan daha hızlı insan düşünceleri diğerlerinde de aydınlık vermeye, gönüllere gıda olmaya başlar.
Telsiz telefonlarımızın bir açıklaması var.
“Alo” diyorsun, dünyanın öbür ucundan “Alo” diyor.
Siz, ilk kelime olarak, Alo yerine “Selamünaleyküm” derseniz, sevaba da girersiniz.
Mikrofona, “Selamünaleyküm” dediğinizde bu ses titreşimi, elektrik dalgalarına dönüşüp, hava aracılığıyla, ışık hızıyla karşıya ulaşır.
Baharda, yazda, güzde ve kışta her an ve her saniye hava bulunduğunda ulaşım sağlanır.
Ve hayat, hava, su, toprak ve ışıkla devam eder.
Bu dört hayat direği olan bahar, yaz, güz ve kışı kim yaratır bir değil bin defa düşünmeli.
Havayı yaratan ve her an havamızı rüzgârlarla tazeleyen kim diye düşünmeli.
Telgraftan telli telefonlara, telli telefonlardan dijital telefonlara geçmeyi sağlayan bilim adamlarına teşekkür edelim ama teşekkür edecek dili, aklı, kanı, teni bize vereni ve bu tabiat kanunlarını koyana şükretmek yok mu?
O bilim adamına, koyduğu kanunları bulma yeteneği veren Rabbimizin tabiat kanunlarına şükretmek için, O Rabbimizin bizim bu dünyada neyi, nasıl yapacağımızı öğreten İslami kuralları uygulamamız gerekmez mi?
Rabbimiz, bu sesi elektrik dalgalarına dönüştürme, o dalgaların hava ile ışık hızıyla gönderme kanununu ne zaman yarattığını rakam olarak bilemiyoruz ama, yeryüzünde Allah’ın kurallarıyla insanları yönetecek halife olarak Hazreti Adem için yeryüzüne indirdiğini haber vererek yeryüzünün Hazreti Adem’den önce yaratıldığını haber verir Kur’an bize:
“Hepiniz oradan (cennetten, dünyaya) inin. Sonra benden size bir hidayet gelir de kim benim hidayetime uyarsa, artık onlara korku yoktur, onlar mahzun da olmazlar” dedik.” (Bakara süresi ayet 2/38)
İyi, güzel, faydalı, doğru düşünceler, gönül dallarına konduğunda hemen onu yazınız ve yayınız.
“Al eline kalemi, yaz aklına geleni” türünden olanları, İslam süzgecinden geçirmeden yaymamalı.
Biz, haram pisliklerini deşen, etrafa kötü kokudan daha beter, kâfir düşünürlerin kokmuş ve topluma zararlı fikirlerinin yayıcısı değiliz.
Öğretim üyelerinden bazıları, “Kur’an’da filan” konulu bir kitap yazıyor, iki ayeti referans olarak veriyor, 47 tane Batılı kaynaktan nakiller vererek bilimselliğini, “Muhammed peygamber der ki” diyerek tarafsızlığını ortaya koyarak aşağıların aşağısına yuvarlandığının da farkına varmıyor.
Bizim yolumuz, İslam.
Bizim örnek ve önderimiz, Muhammed sallallahü aleyhi ve sellem.
Bizim ölçümüz, İslam.
Bizim süzgecimiz, İslam, ve’s-selam.
