Alemlere rahmet Hazreti Muhammet Aleyhissalatü Vesselam, kendisinin niçin gönderildiğini çeşitli zaman, mekan ve durumlarda açıklarken
“Beaseniyellahü” Allah, ayakta gezen ölüleri diriltmek, gaflet uykusundakileri uyandırmak, zincirleri kırmak, özgürleştirmek için gönderildiğini ifade etmek için “Beaseniyellahü” buyurmuş.
Yakın zamana kadar millet vekillerine “Mebus” denirdi.
Milleti uyandırmak, gözünü açmak, diriltmek, özgürleştirmek için halk tarafından seçilip gönderilen anlamına idi.
Eşhel oğullarından Ebu’l-Hayser Enes bin Rafi’ ve beraberinde bir keyet, Hazreç kabilesine karşı Mekkelilerle andlaşmaya gelir.
Bunu iştiten Rasülüllah Sallallahü Aleyhi ve Sellem, onların yanına geldi ve onlarla oturdular ve onlara, “Size geldiğiniz konuda size daha hayırlı bir şey var mıdır?”
Gelen heyet “Nedir o?”
Allah Rasülü dedi: “Ben Allah’ın elçisiyim. Allah, beni bütün kullarına elçi olarak gönderdi. Ben bütün kullarının, Allah’tan başkasına kulluk yapmamaya, hiçbir şeyi Allah’a ortak koşmamaya davet ediyorum.
Bana Allah kitap indirdi” dedi ve onlara İslam’ı zikretti/söyledi/hatırlattı ve Kur’an okudu.
Heyet arasında bulunan İyas bin Muaz, heyete dönerek kavmim, bu teklif, hakkında geldiğimizden daha hayırlıdır” dedi.
Heyet başkanı Ebu’l Hayser, vadiden bir avuç toprak aldı ve İyas bin Muaz’ın yüzüne serptikten sonra, “Uzak dur bizden. Ömrüme yemin olsun ki, biz bundan daha hayırlı bir iş için geldik” dedi.
İyas sustu.
Allah Rasülü kalktı.
Onlar da Medine’ye doğru gittiler.
Evs ile Hazreç kabileleri arasında meydana gelen Buas savaşından sonra İyas bin Muaz fazla yaşamadı ve öldü.
Ravi Mahmut Bin Lebid dedi ki, onun ölümü anında yanında bulunanlar, onun ‘La ilahe illallah, Allah-ü Ekber, el-Hamdü lillah, Sübhanellah’ diyerek öldüğünü haber verdiler. Ölünceye kadar onun Müslümanlığından şüphe etmediler. Ve o Allah Rasülünü işittiği mecliste İslami şuura sahip oldu” dediklerini nakleder.” (Hakim, Müstedrek, K. Ma’rifetü’s-Sahabe, Hadis no 4831)
Kafir bir insana ilk söylenmesi gerek şey, Allah’ın yarattığı bütün kullarının, Allah’tan başkasına kulluk yapmamaya, kula kul olmamaya ve hiçbir şeyi Allah’a ortak koşmamaya davet etmektir.
Müslüman olduğunu söyleyen ve gaflet uykusunda olana da, Allah’ın haram kıldığı tacizi, tecavüzü, fuhşu, sömürmeyi, hortumlamayı, haksız yere adam öldürmeyi… kanunlarla koruyan, onlara karşı gelen kahramanları yok etmek için kiralık katiller ordusunun kanunlarını çıkaran put insanlar ve kurumların kulluğundan kurtarmaya ve Allah’ın hükmüne boyun eğmeye davet etmektir.
Allah’ın Rasülü, kendisini gönderen Allah’ın ayetlerini ve Rasülün sünnetini, yağan bereketli yağmurlara benzetir:
“Allah’ın benimle gönderdiği hidayet ve ilim, verimli araziye yağan bol yağmura benzer. O arazi, suyu kabul eder, ot ve sebzeler bitirir.
Bazı topraklar da vardır ki o yağmuru tutar. Allah, onunla insanları faydalandırır, hayvanlarını sularlar ekin ekerler.
Bir başka yer de vardır ki kaypaktır. Su tutmaz, ot bitirmez.
İşte Allah’ın benimle gönderdiği bu ilim ve hidayetten yararlanan, öğrenen ve öğreten, o verimli temiz toprak gibidir.
Kibrinden başını kaldırmayan ve Allah’ın benimle gönderdiği hidayeti kabul etmeyen ise o su tutmayan, ot bitirmeyen çorak arazi gibidir.” (Buhari, Sahih, K. İlim, Bab 21, Müslim, Sahih, K. Fezail, bab 5)
Biz kimin verimli toprak gibi olduğunu bilemediğimizden Müslüman olmayan herkese İslam’ı tebliğ edeceğiz, Müslüman olan herkese de bildiğimizi bildireceğiz.
Bunu yaparken de sınırda nöbet tutan mücahidin, sınıra yaklaşan düşman askerini komutanına bildirmek için nasıl acele ederse öyle acele edeceğiz.
İslam öncesinde sınırı bekleyen kişi, koşarak haber vermeye gelirken belden yukarısını çıplak hale getirirmiş ki, ses duyulmadan önce görüntüsüyle haber vermek istermiş.
Ona “Neziru’l-Uryan/Çıplak uyarıcı” denirmiş.
Sevgili Peygamberimiz buyurur:
“Allah’ın beni göndermesi bir topluma çıplak vaziyette gelen ve “Ben bir düşman ordusunu gözlerimle gördüm. Ben çıplak uyarıcıyım kendinizi kurtarınız” diyen adama benzerim.
Bir kısmı onun dediğine uydular, sığınaklara girdiler ve kurtuldular.
Bir kısmı ise ona inanmadılar ve yalanladılar. Sabah erkenden ordu geldi ve hepsini öldürdü” (Buhari, Sahih, K. Rikak, Bab 26, Müslim, Sahih, K. Fezail, bab 6)
Sevgili Peygamberimiz, her türlü kötülüğün kaynağı olan kula kul olma şirkinden bizi sakındırırken o pis kaynaktan fışkıran hırsızlık, hortumculuk, rüşvet, faiz, sömürü, gasp, fuhuş, öldürme, yaralama, taciz, tecavüz… gibi aramızda gezen mikrop ordusundan haber veriyor ve sakınmak için İslam kalesine sığınmayı onlara tebliğ ediyordu.
“Allah’ın Rasülü, Medine’ye gelince (muhacirlere) evler tahsis eti. Ev verdikleri arasında Abdullah bin Mesud’a da tahsis etti. Ashabı, “Ya Rasülellah, onu (Abdullah’ı) bizden uzak tut” dediler.
Bunun üzerine Allah’ın Rasülü, “O halde Allah beni niçin gönderdi? Şüphesiz Allah, onlardan olan zayıfa hakkını vermeyen hiçbir ümmeti (günahlardan, belalardan) temizlemez’ buyurdu.” (Taberani, Mü’cemi Kebir, Ebu Halife Fazl bin Hubab hadisi, Hadis no:10383)
Milyarlık kredilerle zenginleri daha zengin eden, bürokratlara hortum takma imkanı tanıyarak Hazineyi soyan, fakirlerin cebindeki birkaç lirayı her gün kanuna uygun olarak yüzde sıfır nokta filan rakamını faiz tuzağıyla çalan sistemde evlerin, sokakların, çarşıların, okulların, tekkelerin, camilerin… temiz kalması mümkin değildir.
Pisliği görmek için, Amsterdam’ın Dam meydanında, Paris’in Şanzelize’sinde bir gezinti yapmanız yeterlidir.
