Rabbimiz buyurur:
“Biz, seni bütün insanlara müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Ancak insanların birçoğu bilmezler.” (Sebe süresi ayet 34/28)
Günümüzde bir kısım saygısız, kaygısız insanlarımız Sevgili Peygamberimizin (S.A.V.) Mekke’de gönderilmesi, Arapça konuşması, Arap ırkından olması nedeniyle sanki yalnız Arapların peygamberiymiş veya yalnız o döneme hitap etmek üzere gönderilmiş bir peygamber gibi kabul ediyorlar. Bu inancı yaymaya çalışıyorlar.
Hâlbuki bizim o yanık sesli müezzinlerimiz bir ayet-i kerimeyi bütün bir millete mal ettiler. “Ve ma erselnake illa rahmeten lil âlemin / Biz, Seni ancak, âlemlere rahmet olarak gönderdik.”
Allah (C.C.) peygamberimizi müjdelemek üzere göndermiştir.
Neyi müjdeleyecek? Hem dünya saadetinin imanla olacağını, hem de ebedi saadet yeri olan cennetin İslâm’la kazanılacağını müjdelemek için.
Uyaracak, neyi uyaracak? Küfrün, inançsızlığın bu dünyayı da fesada bırakacağını, dünyada bozgunculuk meydana getireceğini ahirette cehennemi uyarmak üzere gönderilmiştir.
O rahmet peygamberidir:
“Biz, Seni ancak, âlemlere rahmet olarak gönderdik.” (Enbiya süresi ayet 21/107)
Bu ayet-i kerimede, Peygamber Efendimizin bütün âlemlere rahmet olarak gönderildiği haber veriliyor. Yaratılmışların tamamına “âlem” diyoruz. Cennet-cehennem, yeryüzü, gökyüzü, denizi, yıldızı hepsi âlemdir.
Yani Peygamber Efendimiz yalnız insanlara değil, bütün âlemlere rahmettir. Yere, göğe, hayvanata ve insanlara hepsine rahmettir.
Rahmet yağarken gül ile diken, bülbül ile akrep arasında ayrım yapmadığı gibi, rahmet Peygamberi de insanlar arasında ayırım yapmadan, onlar cehennemde yanmasın diye gece gündüz çalışmış.
Günümüz Müslümanları da rahmet ümmeti olmalı, kâfirlere acımalı ve cehenneme doğru giden yolun önüne geçip engellemeli. Nasıl ki, kendini yakmak için üzerine benzin döken insanı görünce, hemen harekete geçip onu engellemeye çalışırız.
İşte kâfirler de, kendini cehenneme atmak için koşan insanlar gibidirler.
Müminler bunların önüne geçmeli, yalvarmalı ve yanmaları engellenmeli.
Güneş gibi, pislikleri kurutan, gül gibi güzellikleri saçan, su gibi yanmış topraklara can katan rahmet ümmeti olmalıyız.
“Ey Peygamber, biz seni şahit, müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik.
Allah’ın izni ile Allah'a davetçi ve ışık saçan bir lamba olarak (gönderdik).
İman edenlere Allah'tan büyük bir lûtuf olduğunu müjdele.
Kâfirlere ve münafıklara itaat etme ve onların eziyetine aldırma. Allah’a güven, vekil olarak Allah yeter.” (Ahzab süresi ayet 33/45-48)
“Ya Eyyühennebiyyü” ifadesi Peygamberimiz için özel bir taltiftir. Milyonlarca insanın arasından bir tanesi. Bir tane O özellikle seçilmiş, süzülmüş, tasfiye edilmiş, insanların arasından filtre edilerek (Mustafa’nın manası bu) alınmış bir Peygamber. O Peygamber için Rabbimiz:
“Biz seni şahit olarak indirdik. Sen şahitsin.”
1-Bir defa Peygamber Efendimiz bütün insanlara şahittir.
2-Bir de ahirette şahittir.
Yarabbi ben görevimi yerine getirdim. Ben senin mesajını duyurdum. Veda Hutbesi’nde Hz. Peygamber (S.A.V.); “Ben size tebliğimi yaptım mı?” diyor. Bütün sahabe; “Yaptın ya Rasülallah” diye cevap veriyorlar. Bu soru ve cevap üç defa tekrarlanıyor. Bunun sonunda peygamberimiz, “Şahit ol ya Rab, şahit ol ya Rab, şahit ol ya Rab!” diyor. Bizim de aynı şeyi söylememiz gerekiyor.
Sevgili Peygamberimiz, “Mübeşşir”dir, yani müjdeleyen insandır. “Nezir”dir, yani uyaran insandır.
Mübeşşirdir derken; bu dünyadaki amellerinizin neye dönüşeceği müjdesini veriyor.
Amellerimizin, bize ahirette cenneti kazandıracağı müjdesini de bu dünyada bildiriyor. İslâm’ı yaşarsanız bu dünyanız güzel olur, ahiretiniz de güzel olur diye müjdeliyor.
İşte mübeşşir olan Sevgili Peygamberimiz, bu dini yaşarsanız, her şeyiniz güzel olur diyor.
Bu güzelliklerin yansımasını çeşmelerde, medreselerde, köprülerde ve diğer İslâmi eserlerde görüyoruz. Bunlar dünya ile ilgili güzelliklerdir.
Onun için nerede güzellik var ise, orada İslâm medeniyetinin meyvelerinin olduğunu görüyorsunuz. Ayrıca Sevgili Peygamberimiz; dünyadaki rolümüz bittikten sonra, cennette ebedi kalmayı müjdeliyor. O Peygamber o kadar merhametle dolu ki, cehenneme girmememiz için bizi uyarıyor, feryat ediyor. Geceleri evinde rahat yatamıyor. Çarşılarda, fuarlarda, panayırlarda dolaşıyor, hatta ev ev geziyor.
Siz de insanları İslâm’a davet ederken, kendi mantık kurallarınız içerisinde, kendi doğrularınızı sunmayınız.
Allah’ın izniyle Allah’a davet edeceksiniz. Yani iyiliğin ve kötülüğün ölçüsünü Rabbim belirler.
O “nur” olan Peygamberimizin (S.A.V.) her hareketi, her sözü, her davranışı bizim kıyamete kadar gelecek hayatımızı aydınlatan bir ışıktır.
O’nun ışığında yürüyelim, Allah’ın ve O’nun meleklerinin cennetteki selamı ile karşı karşıya kalıp, bu dünyada dost yüzü gördüğümüz gibi, dostlarla, Peygamberimizin komşusu olarak O’nun yanında, yakınında -Allah (C.C.) cemalini seyreden insanlardan- olmaya çalışalım.
Dünyamızı güzel eyleyelim, ahiretimizi de güzel eyleyelim.
Yarın, hadislerle Allah Resulü.
